An upland school teacher’s closing program speech in Malaybalay

For a friend who teaches at the Mapulo Elementary School in upland Malaybalay City, Bukidnon

Mga tinahod nga mga bisita, mga estudyante ug mga ginikanan, Maayong Adlaw kaninyong tanan.

Honored guests, students and parents, Good day to all of you.

While I stand in front of you today, I am filled with joy and gladness. Once again, we are closing a school year. It was such a year of pains, hardships and difficulty. Daghan sa ato intawon nagka-utang utang aron lang makapadayon ang atong mga kabataan sa ilang pag-tuon. Ang uban sa ato naka tagbo og mga bug-at og malisud nga mga pagsulay.

Apan duna usab mga kadaugan og daghang mga grasya nga atong nakaplagan niining tuiga. Labaw sa tanan, migawas kita nga dunay kapiskay sa panglawas og duna’y maayong panglantaw sa atong kinabuhi. That is why, Tuig pud ni sa kalipay, kadaugan ug kalampusan.

For the teachers, today would be a relief. Finally, a year of hard work is done.

The noble profession of teaching and guiding the pupils to become better children takes on a daily grind. “From dusk til dawn” and sometimes on a 24 hour basis, teachers think of their pupils for various reasons. Kung sa binisaya pa, “Si sir ug si Ma’am, Mata, baynte kwatro oras”.

As teachers, it is as if we raise so many children and help in their formation. And though they come and go every year, such as what we mark today, teachers also feel a portion of them go every year. That feeling is not only of joy to see fruits of their labor of teaching but also joy for being a part of the children’s education and transformation.

I’d like to ask our teachers to stand to be recognized. Ato silang palak-pakan. Daghang salamat.

Kini pung adlawa, adlaw sa mga ginikanan. Sila gayud katong tinuod nga mga bayani sa likod sa mga paninguha sa ilang mga anak ug sa mga panlimbasog sa mga maestro ug maestra. Mas taas man ang oras sa mga ginikanan nga maka uban ang ilang mga anak sa matag adlaw busa sila ang namahimong partner educators sa matag panimalay.

Kadaghanan sa ato nga mga ginikanan, ato gayud nga gipangandoy nga makab-ot sa atong mga kabataan ang kalampusan. We have a strong resolve to work for the success of our children especially that many of us were not able to finish our education ourselves.

Kanunay nato nga gipasimangno sa atong mga kabataan nga mao lang gyud kani ang atong mamahimong habilin, buwas damlag. Many of us can only wish for this only inheritance we can give our children.

Indeed education is a treasure more valuable than what money can buy.

I am at peace with this idea, because no matter how simple this goal is, it is quite a noble and worthwhile goal to pursue. Mao bitaw nga intawon kining atong mga ginikanan, ipagsagul ang singot ug luha aron lang maka panginabuhi intawon para i-suporta sa mga panginahanglanon ni ondo ug ni inday.

Most of us mix sweat and tears everyday to labor for our children’s future. That is why today’s exercises is also for the parents. Angayan pud untang maka ribbon si nanay og si tatay. Pero ato nalang pud silang patin-dugon og palakpakan.

Daghang salamat nay, tay, sir, ma’am. Let us make this day a tribute to all the heroism of the year from each of us.

Indeed, education is everybody’s responsibility and achievement as well. Honor student man o dili, basta ang importante, nakatungha, naka tabuk na pud ta og
usa ka dakong suba niining tuiga. Salamat usab sa giya og grasya sa labaw nga makagagahum nga Diyos natong tanan. Palakpakan usab nato siya.

Siguro matingala kamo ngano nga dako ang bili nga atong gihatag niini nga bulohaton karon. You might be wondering why are we giving importance to this day. This is just closing exercises and not the graduation day. Maybe the others could say, we still have a long way to go. Layo pa kayo ang atong baklayon aron maka-abot sa atong destinasyon.

Tinuod bitaw. Apan ga-anan ta og kaduol matag tuig, matag bulan, matag adlaw.

What do we normally think every time we end a school year?

Haay salamat kay maka pahuway ko sa gasto, matud pa sa
usa ka nanay nga akong naistorya. Haay salamat kay makatabang na sa uma si Michael matud pa ni Tatay didto sa Bangcud. Matud usab sa
usa ka Grade V pupil, hay maka-laag na jud ko di na nako makit-an si sir og si Ma’am.

Sagol-sagol man ang atong mga panan-aw. Nagkalain-lain. Apan kasagara sa ato dili ma connect diretso kining adlawa didto sa mas taas nga ugma nga atong gi-atubang tanan.

We are looking at the future with our dreams, ambitions and goals in life. Kinsa ba dinhi ang nangandoy nga mamahimong pal-pak sa ilang kinabuhi? (Pause and ask them to raise their hands). Duna ba?

Kitang tanan nangandoy, samtang nagadungaw sa atong bintana sa payag, nga mamahimong malampuson ug malamdagon ang kaugmaon. We all wish to have a successful and bright future.

We all have dreams. We all have ambitions.

Many of these dreams seem to be “impossible dreams”. Kung atong tan-awon ang atong kaugalingon karon atobangan sa atong damgo, usahay makaingon gyud ta nga, impossible gyud diay.

Apan sa akong pagtindog sa inyong atubangan karon, dala ko ang
usa ka sugilanon nga makapamatuod nga dili tanang damgo “impossible dreams”. POSIBLE nga makab-ot ang mga damgo. DILI lang pagpanghatag og paglaum ang mga ambition sa
usa ka tao o sa
usa ka simpleng bata sama kaninyo. KINI tinuod nga giya aron kita mamahimong malampuson.

Dreams may come true.

Para kaninyong mga pupils sa (name of school) Dili siguro kamo makatoo nga niadtong pareho palang kita og edad, nag damgo ra usab ko. Sama sa “hinaut nga maka graduate ko og high school”. “Hinaut nga makatung-tung ko og college”. “Hinaut nga maka graduate ko sa
usa ka kurso”. “Makapalit unta ko og in-ana nga sapatos”. “Maka kaon unta ko ug in-ana nga pagkaon”. Adtong panahuna, wala ko’y kasiguroan. Apan karon, dili man nga makasulti ko nga malampuson na kaayo ko, apan, hinay hinay ng naabot ang akong mga damgo.

Wala man gyud ko’y power sama sa kang Spider Man o kaha ni Panday. Dili pud ko sing gwapo ni Karding sa teleserye nga Gulong ng Palad. Dili pud ko singer sama ni Gary Valenciano. Apan ako, Si Mr. Danny Flores, naa ko’y akong kaugalingon nga kakayahan, duna ko’y akong kaugalingon nga talent, strengths og mga skills. Wala ko nanghambog.

Gusto ko lang ipaabot kaninyong tanan nga, ikaw pud, oo ikaw nga naka tutuk sa ako karon, kaya pud nimo.

Ikaw pud buwas damlag mamahimo ka pud nga
usa ka professional kung dalhon nimo ang mga panlimbasog sa adlaw-adlaw. Kung kada adlaw imong mapildi ang discouragement, ang kawadon, ang kakapoy apil na diha ang mga pagsulay nga ga-sunlog sunlog gyud sa ato. Sa tabang sa Diyos ng makagagahum, maging malampuson usab kita.

Everyday in school, we are realizing the dreams of the uncertain future.

Every simple and basic thing we learn everyday, from our daily activities, from our mistakes, or from our lessons inside and outside the classroom; they all contribute to the building up of our capabilities, skills and over-all potentials so we be empowered to realize our “impossible dreams”.

The regularity and simplicity of the things we do everyday does not only make us “know more”. It also makes us better persons with character. It makes us individuals with attitudes of making the impossible, possible. Matud pa sa
usa ka advertisement, Posible! Kaya mo yan!

To end, I dare each and everyone to make things possible everyday. Stay in school. Continue doing good. Hagita ang inyong kaugalingon nga lapawan pa gyud ang inyong mga makab-ot na. Tan-awa ang kaugmaon, ….kab-ota kini pinaagi sa inyong ginagmay nga kadaugan sa matag-adlaw! Daghang Salamat ug maayong adlaw sa tanan!

Congratulations!

[WIB, March 2006]

About mindanaw

A Journalist from Mindanao

5 responses to “An upland school teacher’s closing program speech in Malaybalay”

  1. mindanaw says :

    Self Assessment: Quite long too…it’s like a graduation piece …hehehe.

  2. mhou says :

    thanks for the inspiring closing remarks.

  3. plantpathology says :

    Nice😀

  4. ronel dayap says :

    what a nice closing remarks ….. using 2 dialects is very nice… i appreciated who made this.!!! i love it … and thank you kasi nakakuha nako og idea para sa akoang closing remarks karong march 27 2012… thank you po….. hahahahahah…

  5. romeo says :

    very touching message! makahilak man pud ta!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: